Doen en zijn

Nu ik voor de zesde dag ziek in bed lig, realiseer ik me dat mijn “weinig doen” misschien toch wat meer actie inhield dan waar ik mezelf van bewust was. Verwonderd kijk ik om me heen: deze week is óók voorbij gegaan terwijl ik praktisch niets kon doen. De wereld lijkt er niet anders door te worden.

Helemaal waar geloof ik niet dat dit is. Ieder beetje liefdevol bijdragen maakt de wereld mooier. Liefdevol bijdragen... betekent deze week vooral zelfzorg. En rust... ik heb de week grotendeels in een andere dimensie doorgebracht en enkele dromen kunnen onthouden en beïnvloeden.

Er valt alleen te geven vanuit wie eerder (leren) ontvangen heeft. Laat dat ontvangen nu net een uitdaging voor me zijn. Het universum zorgt goed voor me, ik kreeg de keus om het weer te oefenen. Mijn moeder komt thee zetten en mijn huis stofzuigen, mijn kinderen knuffelen me en knutselen verrassingen, mijn ex-man maakt eten voor me en neemt de zorg voor de kinderen wat extra dagen op zich. Dankbaar voor al die fijne ondersteuning!

Langzaam aan komt er weer iets van mijn gebruikelijke energie bovendrijven. Waardeer ik mijn normale levenslust en vitaliteit extra en hou ik dit inzicht nog even vast: waarde zit niet in doen alleen maar net zo goed in zijn.


83621735_2477091229231789_1449619726610202624_ojpg