Keer terug naar de blog

Vangen

Er hangen dromen in de lucht. Een lucht die ‘s ochtends vol beweging is, waar energie zich zichtbaar verplaatst en die ‘s avonds, naast een minuscuul maantje, magisch rood kleurt.

Ik proef de magie van een verhaal. Verhalen kleuren de werkelijkheid, zoals deze lucht de aarde verlicht. Het is alsof ik het verhaal probeer te vangen, maar het verhaal is er al: het is wachten tot het geschreven wordt. En dat zal zijn op precies het juiste moment.

Vanuit het badkamerraam zie ik dat er ook vandaag #wonderkracht in de lucht hangt. Snel ga ik douchen om de zon te kunnen zien opkomen in het park. Ook de zon wil ik graag vangen, als energie en positiviteit die ik wel gebruiken kan.

Tot mijn afschuw en teleurstelling laat de zon zich zien tussen de grijze gebouwen van een industrieterrein, aan de rand van het park. Een oranje gloed op een betonblok, de werkelijkheid is soms rauw. Het is zoals het is. Niet alles is mooi, wat de schoonheid van het geheel gelukkig niet verandert.

Mijn aandacht gaat naar wat ik hoor: het is onmiskenbaar een specht. Als ik rustig het geluid volg, tussen de bomen wandel en om me heen kijk, zie ik hem zitten. In de oranje gloed van de opgaande zon is dit wondertje druk in de weer.

Deze laatste dagen van het jaar voelt de waarheid rauw. Goede gesprekken met vrienden en alleen zijn in rust brengen me zeker waardevolle inzichten. Er is een keus waar ik me op richt. Een balans tussen diepgang en de luchtigheid in het leven. Welke zaadjes wil ik planten voor het nieuwe jaar?

Er valt niets te vangen. Geen verhaal, geen zon, geen vervulling van alle onvervulde behoeften. Ik stel me open om te ont-vangen. Met liefde de zaadjes die geplant zijn te verzorgen. Met geduld en vertrouwen als voeding. Ieder proces is een wonder.



81358034_2454310518176527_2015843402888773632_ojpg

Veranderd

Ik bekijk in mijn dagboekje de foto van deze dag in december, een jaar geleden. Een jaar later... als ik terugkijk zie ik dat ik er niet klaar voor was. Ik kon niet echt ontvangen, ik kon me er niet aan overgeven en ontspannen lukte al helemaal niet daardoor, hoe graag ik ook wilde. Ik was niet in het moment, ik zat vast aan lijntjes verleden en was te bang om ze los te laten.

Ik denk aan de eerste lessen Zouk hairmovements vorig jaar, die me frustreerde tot ik van vermoeidheid opgaf me te frustreren. Ik werd gerustgesteld dat het nu eenmaal tijd kostte, waardoor ik kon geloven dat het ooit anders zou voelen dan frustrerend. Mijn levensthema’s liepen prachtig synchroon met de uitdagingen die ik bij het dansen tegenkwam (dat doen ze overigens nog steeds). En zoals ik mijn hairmovements net als mijn levenswijsheid, in heel wat lesjes verder wil oefenen, begint bewust veranderen met zien wat er nu is en een richting kiezen.

Ik ben veranderd dit jaar, gelukkig. Ja, alles verandert voortdurend maar de richting kiezen we zelf - bewust of onbewust. Zo zie ik het. Mijn focus op wat me plezier geeft, ontspannen voelt, wat als “ja” voelt, heeft me gebracht dat ik net weer drie volle dagen heerlijk gedanst heb. Spinning, hairmovements... het gaat al lang niet meer om het kunnen, het gaat om het er zijn, ontdekken, beetje bij beetje leren en verrast worden, deel van een groep zijn, meer van mezelf laten zien, genieten van een gedeelde passie.

Mijn hairmovements gaan (af en toe) wat vloeiender en ik heb weer nieuwe danstechnieken geleerd. Op mijn deelnamecertificaat staat ‘in the moment’ als wat ik meebreng in mijn dans. Van dat compliment werd ik natuurlijk heel blij: hoe ik in het leven sta, komt dus ook terug in mijn dansjes. De fijne ervaringen van de afgelopen dagen draag ik met me mee. Ik laad me er mee op, zo kan het #wonderkracht voor de toekomst zijn. Een herinnering met een goed gevoel is voor mij voeding voor een gelukkig nu. Ik ben vanuit die dankbaarheid klaar om meer te ontvangen. En weer lekker verder te dansen…


79597664_2442324309375148_8276855553708261376_ojpg