Keer terug naar de blog

Verbinding

Tijd voor verbinding. Terug naar wat al haast een vorig leven lijkt. Zoekend naar balans, naar hoe dat dansen met een partner ook al weer gaat. De onhandigheid en de lol daarom, het hervinden van iets vertrouwds.

De menselijke nabijheid die me overvalt, die onwennig is gaan voelen. Overgaand in de warmte en zachtheid van vastgehouden worden, meegenomen worden, het plezier en geluk van samen iets fijns creëren.

Zo ook het zuchten en het lachen, het landen in mijn lichaam. Het ontladen van dat wat ik onbewust vasthield. Het aanwezig zijn in voelen en volgen. Het ontspannen tot ik weer geheel bij en met mezelf kan zijn.

Ik geniet er van. Ik word meer mens. Hoe kan iets wat zo goed voelt verkeerd zijn? Ik vertrouw op mijn eigen wijsheid en dat gun ik ieder ander. De beweging naar verbinding voelt voor mij zo veel liefdevoller dan die van onmenselijke afstand, van verkilling en vervreemding.

In het niet weten van morgen ligt het wonder van vandaag. Daar wil ik zijn en daar vier ik het leven.




98165194_2564057873868457_6641629618560303104_ojpg

Dansklik

Ik word wakker en voel mijn hand nog op zijn hart. De uitwisseling van energie, een vrije stroming van geven en ontvangen. Dansen in flow, waar tijd tijdloos wordt, waar een liedje na een paar uur eindigt met “last song”. Waar ik de beweging kan volgen voordat ik hem voel, waar mijn lichaam zonder m’n weten moeiteloos lijkt te bewegen.

Dit is waar ik me vrij voel, waar ik volledig mezelf kan zijn en mezelf kan laten zien. Waar ik durf te kijken naar wie ik zie en durf te volgen wat ik voel. Waar ik kan wiebelen en het niet weten kan verdragen, waar humor verlichtend is en eerlijkheid dichtbij.

Dan vind ik mijn zachtheid, in me overgeven aan zijn leiden, hem voelen en hem volgen. Gaat het gesprek in woorden en in dans, wordt in lichaamstaal het meest gezegd, is deze intense ervaring gedeeld. Wordt dansen volledig in aanwezigheid zijn, het zijn met wie wij zijn daar op dat moment.

Hier gaat het over vrijheid en liefde, over een connectie zo sterk voelen en niet weten wat deze dansklik betekent. Dit is ontdekken en ontmoeten en helen in een veilige ruimte. Dit is mezelf bevrijden van de vele lagen om mijn hart.

Liefde geven, en zo komt het terug. Met een verlangen te willen onderzoeken, waarbij het mag zijn hoe het ook is. Mijn eigen balans bewarend op de weg van passie, tederheid en hartstocht. “Dankbaar voor de wonderlijk mooie menselijke warmte om samen te delen.” Ja, dat is #wonderkracht, genieten van verwondering in pure vorm.



89518483_2510441862563392_871622436871733248_ojpg

Rood

Het werd rood. Voor mij staat rood voor hartstocht, passie, vurige liefde. Misschien verklapt de nieuwe kleur op de muur van mijn 1001-nacht-kamer mijn verlangens. Wijnrood met frambozenrood. Gewaagd vond ik het zelf, speels ook. Nog niet af en toch voelt het warm en inspirerend als ik de kamer binnenloop. Een kamer vol #wonderkracht... om dromen te dromen.

Rood wijst voor mij ook op grenzen. Op bewust nee kunnen zeggen of juist ergens helemaal voor gaan. Geen zin meer hebben in een nieuwe ontmoeting met een man met andere intenties dan ik nu zelf heb. Intens genieten van zwoele dansavonden met intieme en creatieve dansjes.

Hier ontvang ik rood: Een conflict waarvan ik heb te accepteren dat het niet uitgepraat gaat worden, omdat de ander het contact verbroken heeft. Waarin ik niet gehoord ga worden, geen erkenning krijg en ook geen waardering. Waarin ik nooit zal ontdekken welke behoeften er voor de ander speelden, hoe de ander zich werkelijk voelde.

Diep van binnen wil ik horen dat de ander me eigenlijk een heel vriendelijk en liefdevol mens vindt. Kan ik het daarbij laten, het zien als iets wat ik wil vanuit onvervulde behoeften en een innerlijk kind in mij die dit niet horen heel pijnlijk vindt? Die door iedereen lief gevonden wil worden?

Heb ik dit oordeel, deze goedkeuring werkelijk nodig? Ik probeer helderheid te krijgen. Mezelf erkenning te geven dat waarover het conflict dan ook gaat, ik heb gedaan wat voor mij op dat moment het best mogelijke leek, net zoals de ander dat op zijn beurt gedaan heeft. We zijn mens.

Ik rouw om de onvervulde behoeften: aan contact, gehoord en gezien worden, eerlijkheid, zorgvuldigheid, zelfexpressie, afronding, waardering.

Ik doe mijn ogen dicht en voel. Verdriet vanuit mijn hart stroomt naar mijn keel, een droge traan van weemoed. Ik haal adem, dit is zoals het is. Ik ril, een moment van ontlading. Ik wens de ander in gedachten een fijn leven.


86295338_2490050401269205_304086970206781440_ojpg

Volle maan

Als kleine dingen grote zorgen worden, dan besef ik dat het tijd is om mijn prioriteit te verleggen. Niet nog meer tijd stoppen in werken, zorgen, trekken aan wat maar niet in beweging lijkt te komen. Die hardnekkige overtuiging dat ik méér moet doen dan.

Ik voelde me geprikkeld, vermoeid, somber en ja, de grijze januariregen droeg er niet veel aan bij om me wat hoopvoller te voelen. De kleinste dingen kunnen me dan storen en het blijft moeilijk om de neiging te willen controleren, te laten voor wat het is: een strategie om een behoefte te vervullen in de hoop gelukkiger te worden. Zijn met wat er is en dat voelen als wat nu is. Naar mezelf luisteren, welke behoeften willen er ontdekt worden?

Van de vele meditaties die er te vinden zijn, vind ik in dit geval een meditatie die me verbindt met het gevoel van onvoorwaardelijke liefde het sterkst. Het is de troost en verzachting die ik mezelf kan geven. Daarna voel ik me wat bevrijd van dat zware gevoel. Het begin van me met kleine stapjes veel beter voelen.

Nog meer strategieën: mijn hart luchten bij een lieve collega, me laten verwennen in een zalig restaurant, een yogales, me opladen in het licht van de volle maan, bij een vriendin gaan logeren, samen ontbijten en een geweldloze communicatie-oefening doen met mijn oefengroepje, een verfrissende wandeling met de prachtige rode lucht in de vroege ochtend...

En dan... als gevoeld is wat gevoeld wilde worden, als ik weer verbinding met mezelf heb... is er dansen. Het geschenk: een inspirerende Zouk bootcamp van een fantastische vrouw met een enorme positieve vibe. Open je borst en voel dat je het kan, wat kan er gebeuren? Het was een heerlijke middag vol energie en #wonderkracht!

Zo veel plezier heb ik gisterenavond op een Zoukfeest gehad! Ik heb me nog meer kunnen opladen door te doen wat voor mij vele behoeften vervult: beweging, intimiteit, spelen, creativiteit, zorgzaamheid, warmte, nabijheid, ontspanning, vriendschap en vooral verbinding. De fijnste dansjes ontstaan wanneer ik in verbinding ben met mezelf en dan de verbinding ontstaat met mijn danspartner. Daar word ik erg gelukkig van!


83041222_2467012076906371_161478091586142208_ojpg

Veranderd

Ik bekijk in mijn dagboekje de foto van deze dag in december, een jaar geleden. Een jaar later... als ik terugkijk zie ik dat ik er niet klaar voor was. Ik kon niet echt ontvangen, ik kon me er niet aan overgeven en ontspannen lukte al helemaal niet daardoor, hoe graag ik ook wilde. Ik was niet in het moment, ik zat vast aan lijntjes verleden en was te bang om ze los te laten.

Ik denk aan de eerste lessen Zouk hairmovements vorig jaar, die me frustreerde tot ik van vermoeidheid opgaf me te frustreren. Ik werd gerustgesteld dat het nu eenmaal tijd kostte, waardoor ik kon geloven dat het ooit anders zou voelen dan frustrerend. Mijn levensthema’s liepen prachtig synchroon met de uitdagingen die ik bij het dansen tegenkwam (dat doen ze overigens nog steeds). En zoals ik mijn hairmovements net als mijn levenswijsheid, in heel wat lesjes verder wil oefenen, begint bewust veranderen met zien wat er nu is en een richting kiezen.

Ik ben veranderd dit jaar, gelukkig. Ja, alles verandert voortdurend maar de richting kiezen we zelf - bewust of onbewust. Zo zie ik het. Mijn focus op wat me plezier geeft, ontspannen voelt, wat als “ja” voelt, heeft me gebracht dat ik net weer drie volle dagen heerlijk gedanst heb. Spinning, hairmovements... het gaat al lang niet meer om het kunnen, het gaat om het er zijn, ontdekken, beetje bij beetje leren en verrast worden, deel van een groep zijn, meer van mezelf laten zien, genieten van een gedeelde passie.

Mijn hairmovements gaan (af en toe) wat vloeiender en ik heb weer nieuwe danstechnieken geleerd. Op mijn deelnamecertificaat staat ‘in the moment’ als wat ik meebreng in mijn dans. Van dat compliment werd ik natuurlijk heel blij: hoe ik in het leven sta, komt dus ook terug in mijn dansjes. De fijne ervaringen van de afgelopen dagen draag ik met me mee. Ik laad me er mee op, zo kan het #wonderkracht voor de toekomst zijn. Een herinnering met een goed gevoel is voor mij voeding voor een gelukkig nu. Ik ben vanuit die dankbaarheid klaar om meer te ontvangen. En weer lekker verder te dansen…


79597664_2442324309375148_8276855553708261376_ojpg