Waaien

Ik waai nog wel eens mee met een wind die ik niet zelf geïnitieerd heb. Dan kan ik enthousiast zijn door een klein detail en meen ik dat iets goed past. Hoe meer ik er mee bezig ben, hoe meer ik mezelf aan het overtuigen ben. En klopt het dan nog wel met wat ik voel?

Wat bij mij past is dat wat ik wil verschilt van moment tot moment. Omdat er ruimte komt, mijn behoeften aan plezier en avontuur me roepen of mijn normen niet langer kloppen met wat voor mij het belangrijkst is. Liefde en vrijheid, liefde is voor mij die vrijheid hebben om steeds opnieuw te kunnen kiezen.

Leven in het moment vraagt ook om af te stemmen op wat in mij leeft op het moment. Telkens weer te verbinden met mezelf, ook als ik moe of onrustig ben en ik liever afleiding zoek. Ik vergis me als ik denk dat ik rust zal vinden in me houden aan de strenge normen, die ik mezelf opgelegd heb. Het is steeds weer afstemmen, voelen en kiezen. Ook als het onnavolgbaar wordt voor anderen. Het is verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen geluk, mijn eigen leven.

De normen gaven een tijd veiligheid en rust, gaven me de tijd om te ontdekken wat ik wilde. Passend bij de winter, de tijd van het jaar om naar binnen te gaan en te ontdekken, wat bij me past en welke nieuwe dingen zich aandienen om te ontdekken.

Ik laat nu wat los, neem alvast afscheid van deze grauwe winterdagen en open mezelf voor wat deze nieuwe week me brengt. Want ik weet, #wonderkracht is altijd dichtbij. Het waait voorbij en ik open mijn armen...


83707114_2482389942035251_5644743335219298304_ojpg