Keer terug naar de blog

Verlangen

o’n warme zondag vraagt om lekker te mijmeren over de vraag “Wat is mijn diepste verlangen?”. In de vele antwoorden die ik er op zou kunnen geven, wil ik eerlijk naar mezelf blijven en verzamel ik moed.

Wat zou ik gewild hebben dat het antwoord zou blijven bij “ophouden te verlangen”. Die levenskunst: onthecht zijn, volkomen in het nu leven, volledig zijn met al wat is. Een veilig antwoord ook. Het zijn de vervullende #wonderkracht-momenten in mijn verder volkomen menselijke staat. Want hoe menselijk is het om te verlangen? Verlangen brengt me ook waar ik zijn wil.

Ik grijp zo graag mijn overtuiging vast, dat er geen enkele behoefte is die ik niet, met de nodige creativiteit weliswaar, zélf kan vervullen. Het geeft me vrijheid, onafhankelijkheid en autonomie! In stilte, in verbinding met mezelf, kan ik me enorm verbonden voelen met de natuur, dieren en mensen. Dan kom ik tot mezelf inderdaad en ben ik gelukkig. Geen angst om overweldigd te worden, me onbewust net te veel aan te passen of mijn eigenheid te verliezen.

Het is daarom zo makkelijk om mezelf te vertellen dat ik verlang naar alleen zijn en niemand “nodig heb”. Maar eerlijk is het niet. Als ik over 60 jaar en 1 maand mijn laatste levensjaar in ga, dan weet ik dat wat echt van waarde was voor mij niet anders geweest zal zijn dan voor een willekeurig ander mens; dat het altijd over de ervaringen van liefde, verbinding, intimiteit zal zijn gegaan die het leven de moeite waard maakten. Dat is wat voor mij als waarheid vanuit mijn hart komt. Dat wil ik: momenten waar ik kan ontdekken, ontmoeten, kan helen en vastgehouden kan worden.

Wat ben ik me bewust van mijn kwetsbaarheid. Een mengeling van schuldgevoel en pijn, respect en hoop, berusting en vertrouwen waarmee ik mijn antwoord deel. Ik schrijf wat ik voel. En daar heb ik 1335 woorden voor nodig. Het is het me waard, ik heb geen reactie nodig, ik voel me vrij en vol wonderkracht. Want boven dat diepe verlangen, gun ik mezelf wat ik te geven heb. ❤️


92572027_2533977946876450_8827733479341948928_ojpg

Dansklik

Ik word wakker en voel mijn hand nog op zijn hart. De uitwisseling van energie, een vrije stroming van geven en ontvangen. Dansen in flow, waar tijd tijdloos wordt, waar een liedje na een paar uur eindigt met “last song”. Waar ik de beweging kan volgen voordat ik hem voel, waar mijn lichaam zonder m’n weten moeiteloos lijkt te bewegen.

Dit is waar ik me vrij voel, waar ik volledig mezelf kan zijn en mezelf kan laten zien. Waar ik durf te kijken naar wie ik zie en durf te volgen wat ik voel. Waar ik kan wiebelen en het niet weten kan verdragen, waar humor verlichtend is en eerlijkheid dichtbij.

Dan vind ik mijn zachtheid, in me overgeven aan zijn leiden, hem voelen en hem volgen. Gaat het gesprek in woorden en in dans, wordt in lichaamstaal het meest gezegd, is deze intense ervaring gedeeld. Wordt dansen volledig in aanwezigheid zijn, het zijn met wie wij zijn daar op dat moment.

Hier gaat het over vrijheid en liefde, over een connectie zo sterk voelen en niet weten wat deze dansklik betekent. Dit is ontdekken en ontmoeten en helen in een veilige ruimte. Dit is mezelf bevrijden van de vele lagen om mijn hart.

Liefde geven, en zo komt het terug. Met een verlangen te willen onderzoeken, waarbij het mag zijn hoe het ook is. Mijn eigen balans bewarend op de weg van passie, tederheid en hartstocht. “Dankbaar voor de wonderlijk mooie menselijke warmte om samen te delen.” Ja, dat is #wonderkracht, genieten van verwondering in pure vorm.



89518483_2510441862563392_871622436871733248_ojpg

Kiezen

Kiezen is niet hetzelfde als zeggen wat je wilt. Kiezen betekent doen. De stappen zetten, hoe klein ze ook zijn. Weten wat je wilt, gaat vooraf aan kiezen, want dan kun je de mogelijkheden zien en “ja” zeggen. Of “nee” zeggen... omdat het net niet is wat je écht wilt. Zo beleef ik de volgorde in ieder geval.

Ik weet wat ik wil. Meestal dan. Ik focus op me zacht, geliefd en sereen voelen. Liefde geven en liefde ontvangen. Deze intentie is zo sterk dat ik de afgelopen dagen verschillende mooie ervaringen mocht meemaken. Heerlijk om nieuwe mensen te ontmoeten en oude vertrouwde kanten in mezelf te herontdekken. Nu anders te kúnnen kiezen. Dankbaar voor deze kansen, om te oefenen met ja en nee zeggen. Om te ervaren wat een verbinding voor mij betekent en nog meer helderheid te krijgen over wat ik wil.

Nu is de tijd daar om te oefenen met wat mijn keuze betekent. Het is nog vaak “nee” zeggen. Bij het eerste spoortje twijfel, een terugdeinzen van mijn lichaam, een treuzelen om te beginnen. Het zijn de kleine signalen, die ik probeer te lezen om mezelf daar te brengen en te houden waar ik wil zijn. Een lichaam weet het altijd eerder. Dan de gevoelens nog. Gevoelens liegen nooit, het is levenskunst om ze te vertalen. Mooie aanwijzingen over wat voor mij belangrijk is.

Mijn focus nu ligt bij het koesteren van mijn integriteit en #wonderkracht vinden in wat de dag ook brengt. Met wat ruimte voor spontaniteit en spelen natuurlijk.


87818675_2501727293434849_756827504466984960_njpg