Keer terug naar de blog

Vrijheid

Vrijheid, wat betekent het voor mij, met Bevrijdingsdag in het vooruitzicht? Het lijkt een vorig leven, de vrijheid en vooral vanzelfsprekendheid waarmee ik door Barcelona fietste en huppelde en toch is het minder dan twee maanden terug. En ik vind er veel van, de wijze waarop de bewegingsvrijheid plotseling tot stilstand kwam, de medische vrijheid die minder vanzelfsprekend blijkt dan ik vermoedde, de beperkingen die bij mij zo veel ethische vragen oproepen. Soms razen de emoties door me heen en wil ik bewegen, in beweging brengen. Val ik van de ene verbazing in de andere maar blijf ik vertrouwen.

Vrijheid komt nu van binnenuit en dus blijf ik bewegen waar ik kan. De mogelijkheid om te zwemmen in een ijskoud meertje, om op zondagochtend thuis te werken zodat ik nog even op vrijdagnamiddag in de zon kan liggen, om pompoen- en courgetteplantjes in mijn tuin te zetten, iedere dag online danslessen te doen...

En van binnen beweeg ik, omdat dit voor mij een tijd is om te onderzoeken, te ontdekken en mezelf beter te leren kennen, juist omdat niks meer vanzelfsprekend lijkt. Ik zet mijn vraagtekens bij wie ik denk te zijn en wat voor mij belangrijk is. Dat geeft me ruimte om te verkennen wat óók mogelijk is en me voor te stellen hoe dat zou zijn. Soms verras ik mezelf en soms voel ik verdriet en vermoeiing en huil ik, om wat niet is, om wat wel is.

Op Bevrijdingsdag vier ik mijn eigen feestje. Vier ik dat ik 39 jaar geleden op deze wereld geland ben. Dat ik nog 60 jaar heb om me te verwonderen over deze wereld, over mezelf en al de elementen daarin en daar omheen. Ik weet dat er altijd manieren zullen zijn om #wonderkracht te vinden, liefde te geven en illusies te doorzien. Daar voel ik me dankbaar voor en gelukkig om.


94377535_2545625592378352_4275322729768419328_ojpg

Dansklik

Ik word wakker en voel mijn hand nog op zijn hart. De uitwisseling van energie, een vrije stroming van geven en ontvangen. Dansen in flow, waar tijd tijdloos wordt, waar een liedje na een paar uur eindigt met “last song”. Waar ik de beweging kan volgen voordat ik hem voel, waar mijn lichaam zonder m’n weten moeiteloos lijkt te bewegen.

Dit is waar ik me vrij voel, waar ik volledig mezelf kan zijn en mezelf kan laten zien. Waar ik durf te kijken naar wie ik zie en durf te volgen wat ik voel. Waar ik kan wiebelen en het niet weten kan verdragen, waar humor verlichtend is en eerlijkheid dichtbij.

Dan vind ik mijn zachtheid, in me overgeven aan zijn leiden, hem voelen en hem volgen. Gaat het gesprek in woorden en in dans, wordt in lichaamstaal het meest gezegd, is deze intense ervaring gedeeld. Wordt dansen volledig in aanwezigheid zijn, het zijn met wie wij zijn daar op dat moment.

Hier gaat het over vrijheid en liefde, over een connectie zo sterk voelen en niet weten wat deze dansklik betekent. Dit is ontdekken en ontmoeten en helen in een veilige ruimte. Dit is mezelf bevrijden van de vele lagen om mijn hart.

Liefde geven, en zo komt het terug. Met een verlangen te willen onderzoeken, waarbij het mag zijn hoe het ook is. Mijn eigen balans bewarend op de weg van passie, tederheid en hartstocht. “Dankbaar voor de wonderlijk mooie menselijke warmte om samen te delen.” Ja, dat is #wonderkracht, genieten van verwondering in pure vorm.



89518483_2510441862563392_871622436871733248_ojpg