Keer terug naar de blog

Met de lente mee

Er zal niets anders zijn dan er vanaf het eerste moment in een ontmoeting al is. En dat kan heel veel moois zijn.
Misschien is het deze overtuiging die er voor zorgt dat ik er telkens bevestiging voor vind, misschien is het wel mijn nieuwsgierigheid om “weten” te kunnen begrijpen.

Het moois wordt geleverd als compleet pakketje, inclusief het moeilijks. De ander spiegelt natuurlijk nooit alleen het stuk van mezelf dat ik heerlijk vind om naar te kijken. En dat alleen al is een reden om dankbaar te zijn voor de ontmoeting. Ik ontdek mezelf in het zien van de ander.

Dat wilde ik toch? De schoonheid in de lelijkheid kunnen zien die intimiteit met zich meebrengt? Het is nooit zoals ik verwacht en dat maakt dat ik kan verwonderen. Daarmee op een zeker moment kan verzachten wat nu gewoon pijn doet.

En dan tel ik... de seconden dat ik mijn adem in kan houden, de minuten in de zon zonder te verbranden, de uren wandelend in het bos en de dagen zonder contact. Dan is, met de stilte die de afwezigheid versterkt, mijn grens bereikt.

De bloesem was een feest. Al het moois is er nog steeds. De lente gaat verder en ik ga met haar mee. Ik wacht niet, ik leef.



94497657_2548688475405397_5316734075778629632_ojpg

Dansklik

Ik word wakker en voel mijn hand nog op zijn hart. De uitwisseling van energie, een vrije stroming van geven en ontvangen. Dansen in flow, waar tijd tijdloos wordt, waar een liedje na een paar uur eindigt met “last song”. Waar ik de beweging kan volgen voordat ik hem voel, waar mijn lichaam zonder m’n weten moeiteloos lijkt te bewegen.

Dit is waar ik me vrij voel, waar ik volledig mezelf kan zijn en mezelf kan laten zien. Waar ik durf te kijken naar wie ik zie en durf te volgen wat ik voel. Waar ik kan wiebelen en het niet weten kan verdragen, waar humor verlichtend is en eerlijkheid dichtbij.

Dan vind ik mijn zachtheid, in me overgeven aan zijn leiden, hem voelen en hem volgen. Gaat het gesprek in woorden en in dans, wordt in lichaamstaal het meest gezegd, is deze intense ervaring gedeeld. Wordt dansen volledig in aanwezigheid zijn, het zijn met wie wij zijn daar op dat moment.

Hier gaat het over vrijheid en liefde, over een connectie zo sterk voelen en niet weten wat deze dansklik betekent. Dit is ontdekken en ontmoeten en helen in een veilige ruimte. Dit is mezelf bevrijden van de vele lagen om mijn hart.

Liefde geven, en zo komt het terug. Met een verlangen te willen onderzoeken, waarbij het mag zijn hoe het ook is. Mijn eigen balans bewarend op de weg van passie, tederheid en hartstocht. “Dankbaar voor de wonderlijk mooie menselijke warmte om samen te delen.” Ja, dat is #wonderkracht, genieten van verwondering in pure vorm.



89518483_2510441862563392_871622436871733248_ojpg