Wat is verbinding en wanneer heb je verbinding? Een onderwerp wat mij eindeloos fascineert. Ik observeer mezelf, anderen en zo ontdekken we het samen.
De lichaamstaal van twee mensen kan zo mooi zichtbaar maken of ze verbinding met elkaar hebben. Toch is verbinding voor mij iets wat vooral in de energie voelbaar is, als een onzichtbare stroming die bijna tastbaar is, soms zo veel energie beweegt, dat het anderen kan beroeren. Zo kan die verbinding buiten tijd en plaats bestaan, krachtig en zelfs zonder contact, aanwezig.
Verbindende communicatie, nonviolent communication, de taal die gaat over empathie, universele gevoelens en behoeften, zie ik als een instrument. Een middel om de verbinding te ondersteunen of te herstellen, als er muren tussen twee (of meer) harten staan of mijn eigen hart even onvindbaar lijkt. Ondersteunend om te verhelderen met woorden, wat verwarrend en ongrijpbaar in beleving kan zijn.
Om mezelf te openen voor wat zich in mijn hart bevindt, om dan Verbindend te Communiceren, dat vraagt van mij moed en mijn bereidheid tot kwetsbaar zijn. Moed om vanuit nieuwsgierigheid open te zijn voor wat er in het hart van mij of jou leeft en ook kracht van ons beiden om eerlijk te zijn over wat daar is wat er zo toe doet.
Verbinden met elkaar gaat voor mij over erkennen wat er daar is, wat er leeft aan gevoelens én wat belangrijk is om het leven te blijven voelen en voeden. Zonder dat mijn of jouw hoofd daar wat van hoeft te vinden, zonder dat dit hoofd start met veroordelen, de schuldige subtiel aanwijzen, zelfs zonder de noodzaak van het willen begrijpen. Het vraagt om acceptatie van exact dat wat er is.
Want de magie van verbinding, de vrije stroming van liefde, de eigen wijsheid van het leven, kan ontstaan bij aanwezigheid, in de liefde voor het moment, door de liefde voor mezelf en voor de ander en met respect voor elkaars verschillend zijn. Daar waar harten open zijn en ons zo de weg wijzen om elkaar (weer) te vinden.